stitiki2Ορισμός:
Στυτική δυσλειτουργία καλείται η συνεχής ή διαλείπουσα αδυναμία επίτευξης ή διατήρησης στύσης για να υπάρξει μία επιτυχημένη σεξουαλική επαφή.Η στυτική δυσλειτουργία διαφέρει από τον γενικότερο όρο της σεξουαλικής δυσλειτουργίας, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει και διαταραχές της ερωτικής επιθυμίας, εκσπερμάτισης και οργασμού –  ικανοποίησης.

Συχνότητα:
Στις ηλικίες κάτω των 40 ετών η συχνότητα της νόσου είναι 5%,στο ηλικιακό εύρος 40 – 60 ετών η συχνότητα είναι 15%,ενώ στους άντρες άνω των 60 ετών η συχνότητα της νόσου προσεγγίζει το 30%.Στην Ελλάδα, σύμφωνα με πολυκεντρική μελέτη που έγινε πρόσφατα υπολογίζεται ότι 600.000 άντρες ζουν με πρόβλημα μόνιμης ή περιοδικής στυτικής δυσλειτουργίας.

Στυτική δυσλειτουργία στους νέους
Συνήθως παρουσιάζεται κατά την έναρξη της σεξουαλικής ζωής των νέων. Η πρώτη φορά, μια καινούργια γνωριμία, η χρήση του προφυλακτικού,μία περιστασιακή αποτυχία,θα επιφέρει άγχος για την επόμενη φορά,και μία δεύτερη ενδεχόμενη αποτυχία θα επιφέρει στυτική δυσλειτουργία.Συγκεκριμένα προκαλείται μία κατάσταση που ονομάζεται άγχος επίδοσης, όπου ο άντρας ενδιαφέρεται περισσότερο για την ποιότητα της στύσης του και όχι για την ερωτική του σύντροφο.Συχνά το άγχος επίδοσης αποτελεί και τη μοναδική αιτία στυτικής δυσλειτουργίας στις νεαρές ηλικίες.
Άλλα αίτια ψυχογενούς στυτικής δυσλειτουργίας ειδικά στις νεαρές ηλικίες μπορεί να αποτελέσουν η αμηχανία μπροστά στη νέα σύντροφο,το άγχος ανταπόκρισης στη σεξουαλική επιθυμία της συντρόφου,η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και νικοτίνης, τυχόν επαγγελματικά ή οικογενειακά προβλήματα.

Στυτική δυσλειτουργία σε άντρες >40 ετώνstitiki5
Η επίτευξη,αλλά κυρίως η διατήρηση της στύσης,είναι μία εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία στην οποία συμμετέχουν ο εγκέφαλος,ορμόνες,νεύρα,μύες,αγγεία καθώς φυσικά τα συναισθήματα και ανώτερες ψυχικές λειτουργίες.
Στη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα τα αίτια είναι συνήθως οργανικά και είναι τα παρακάτω:
α) Καρδιαγγειακά νοσήματα
β) Υπερλιπιδαιμία
γ) Υψηλή αρτηριακή πίεση
δ) Σακχαρώδης διαβήτης
ε) Παχυσαρκία
στ) Μεταβολικό σύνδρομο (αποτελεί συνδιασμό των παραπάνω παθήσεων)
ζ) Κάπνισμα – αλκοολισμός – χρήση ναρκωτικών ή ψυχοτρόπων ουσιών
η) Ορμονικές διαταραχές (π.χ. χαμηλή τεστοστερόνη)
θ) Νευρολογικά νοσήματα,όπως κακώσεις του νωτιαίου μυελού, νόσος του Parkinson και σκλήρυνση κατά πλάκας, και τέλος
ι) Χειρουργικές επεμβάσεις στην πύελο,όπως επεμβάσεις στον προστάτη, ορμονικές, ακτινοθεραπεία, ριζική προστατεκτομή.

Εργαστηριακή διερεύνηση στυτικής δυσλειτουργίας
Συνήθως για τους περισσότερους ασθενείς η λήψη ενός καλού ιστορικού και η κλινική εξέταση αρκούν για να τεθεί η διάγνωση.Αν όμως κριθεί σκόπιμο, ο ασθενής θα πρέπει να υποβληθεί σε περαιτέρω έλεγχο όπως :
– Προσδιορισμός γλυκόζης, χοληστερόλης, τεστοστερόνης στον ορό αίματος.
– Καρδιολογική εκτίμηση αν συνυπάρχουν παράγοντες στεφανιαίας νόσου.
– Triplex αγγείων πέους,όπου ελέγχεται η λειτουργία των αγγείων (φλεβών και αρτηριών) του πέους μέσω τεχνητής στύσης με τη βοήθεια ειδικού μηχανήματος.
– Καταγραφή νυκτερινών στύσεων μέσω ειδικού μηχανήματος που προσαρμόζεται στο πέος του ασθενή πριν τον ύπνο. Η εξέταση γίνεται στο σπίτι του ασθενή και βοηθά τον ιατρό να ξεχωρίσει την οργανική από την ψυχογενή στυτική δυσλειτουργία.
– Ψυχιατρική εκτίμηση αν ο ιατρός κρίνει ότι το πρόβλημα είναι ψυχογενές.

Σύγχρονα θεραπευτικά δεδομένα σε ότι αφορά την οργανική στυτική δυσλειτουργίαstitiki8
1. Φάρμακα από το στόμα: Σήμερα υπάρχουν τρία διαφορετικά φάρμακα, το Viagra (σιλδεναφίλη), το Cialis (ταδαλαφίλη) και το Levitra (βαρδεναφίλη).Πάνω από 200.000.000 άτομα τα έχουν χρησιμοποιήσει την τελευταία δεκαπενταετία. Είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά στο 60-70% των περιπτώσεων και είναι πλέον δεδομένο ότι και τα τρία φάρμακα είναι εξαιρετικά ασφαλή.Μοναδική απόλυτη αντένδειξη η συγχορήγηση με τα νιτρώδη,τα γνωστά φάρμακα για τη στηθάγχη.
2. Θεραπεία με κρουστικά κύματα, αρκετά αποτελεσματική στην αγγειακή στυτική δυσλειτουργία.
3. Ενδοσηραγγώδεις ενέσεις, όπου ο ασθενής εκπαιδεύεται ώστε να κάνει μία ένεση στο πέος,όταν θέλει να έχει στύση.
4. Ορμονοθεραπεία, η οποία εφαρμόζεται στους ασθενείς εκείνους που έχουν έλλειψη τεστοστερόνης.
5. Συσκευή αντλίας κενού,μία μέθοδος κατά την οποία με μία συσκευή που τοποθετείται μέσα στο πέος δημιουργείται κενό αέρος και αυτό προκαλεί είσοδο αίματος και διόγκωση του πέους. Στη συνέχεια τοποθετείται για 30΄ μέγιστο χρονικό διάστημα δακτύλιος στη βάση του πέους για διατήρηση της στύσης και τέλος.
6. Πεϊκή πρόθεση,όπου χειρουργικά τοποθετείται μέσα στα σηραγγώδη σώματα του πέους μία ειδική συσκευή η οποία μηχανικά προκαλεί στύση,όταν το επιθυμεί ο ασθενής.Μειονέκτημα το υψηλό κόστος της μεθόδου,ενώ ως επιπλοκή αναφέρεται η μόλυνση και απόρριψη της συσκευής σε ένα 5% των περιπτώσεων.
Συμπερασματικά ο κάθε άντρας που εμφανίζει διαταραχές της στύσης δε θα πρέπει να διστάζει να ζητήσει ιατρική βοήθεια μιας και τις περισσότερες φορές αρκεί η ιατρική εξέταση – λήψη ιστορικού για να τεθεί η διάγνωση και να δοθεί οριστική λύση στο πρόβλημα που τον ταλανίζει.

Κουσερής Ιωάννης
Ιατρός Βιοπαθολόγος
Ιατρικό Διαγνωστικό Κέντρο ΒΙΟΤΥΠΟΣ

Share: